براى روشن شدن اين سخن بد نيست مثالى بزنيم ، كسى از ما سؤال مىكند آيا حسن و حسين ، هر دو آمدند ، ما در جواب مىگوئيم نه فقط حسن آمد ، در اينجا منظورمان اين است كه آمدن نفر دوم ، يعنى حسين را نفى كنيم ، اما هيچ مانعى ندارد كسان ديگرى كه اصلا مورد بحث ما نبوده‌اند آمده باشند ، چنين حصرى را حصر اضافى ( يا نسبى ) مىگويند . اما بايد توجه داشت كه ظاهر حصر ، معمولا حصر حقيقى است مگر در مواردى كه قرينه اى در كار باشد مانند آيه مورد بحث . [ سوره الأنعام ‹ 6 › : آيات 146 تا 147 ] وَ عَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُما إِلَّا ما حَمَلَتْ ظُهُورُهُما أَوِ الْحَوايا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ذلِكَ جَزَيْناهُمْ بِبَغْيِهِمْ وَإِنَّا لَصادِقُونَ ‹ 146 › فَإِنْ كَذَّبُوكَ فَقُلْ رَبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ واسِعَةٍ وَلا يُرَدُّ بَأْسُه عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ ‹ 147 › ترجمه : 146 - و بر يهوديان ، هر حيوان ناخندار ( حيواناتى كه سم يكپارچه دارند ) را حرام كرديم و از گاو و گوسفند ، پيه و چربيشان را تحريم نموديم ، مگر چربىهايى كه بر پشت اينها قرار دارد ، و يا در لابلاى امعاء و دو طرف پهلوها و يا آنها كه با استخوان آميخته است اين را به خاطر ظلم و ستمى كه مىكردند ، به آنها كيفر داديم و ما راست مىگوئيم . 147 - اگر ترا تكذيب كنند ( و اين حقايق را نپذيرند ) به آنها بگو پروردگار شما رحمت وسيعى دارد ، اما در عين حال مجازات او از مجرمان ، دفعشدنى نيست ( راه بازگشت به سوى شما باز است و فورا شما را مجازات نمىكند ولى اگر به كارهاى خلاف ادامه داديد ، كيفر شما حتمى است ) .